|
De Klein Chinchilla is al door velen beschreven en besproken, doch is het nu dan ook eens mijn beurt om over dit prachtige ras eens iets op papier te zetten. Over de oorsprong kan na veel spit- en duikwerk gezegd worden dat dit rasje een lange weg is gegaan. Reeds in 1860 en 1874 werd er al een gedetailleerde beschrijving gegeven van het chinchillakonijn. In 1913 was het de Franse fokker Dybowski die dit ras voor het eerst tentoonstelde. In Engeland en Duitsland ontstond het ras onafhankelijk van elkaar. We hebben het te danken aan Hagenees J.J. Worries dat de eerste Klein Chinchilla’s in 1921 voor het eerst op een show te zien waren. Daarna is het allemaal zeer snel gegaan met dit “parel-rasje”, want zo noem ik ze mijn pareltjes. Want bekend is dat keurmeester K. Steenhuis in 1929 meer dan 10.000 Chinchilla’s keurde voor het stamboek van de V.P.N. Het rasje werd in juni 1927 in Nederland erkend. Over Type en bouw zien we vaak de meeste opmerkingen. De standaard zegt een kort halsloos type met een goed gevulde ribbenpartij en achterhand. De nek is kort, z.g. “halsloos type”. De benen zijn kort en stevig. Het kan wel volgens de standaard. Dat is ook wel zo, maar mijn ervaring leert dat als ik een langere pels op dit ras ga verlangen, dit vaak ten koste gaat van de vleeskwaliteit. En dan zijn het inderdaad incidentele gevallen die aan alle eisen voldoen. Ik heb eens geprobeerd een Alaska voedster aan mijn beste ram te kruisen. Hieruit vielen in de eerste generatie konijngrijze dieren. Enkele met normale pelzen maar er zat een voedstertje bij met een iets langere pels. Deze kruiste ik terug naar haar vader en weldra liepen er van de 7 jonge dieren, 6 chinchillakleurigen door het hok. Allemaal diertjes met een normale pelslengte maar wel met een vleeskonditie waar je u tegen zegt. Ver in mijn stam zit dit kruisbloed nog verborgen, doch het is een lange weg geweest. Men wil ook dat de klein Chinchilla een stelling heeft op de keurtafel. Ook dit is een fobie. Let er op dat er stevige poten onder zitten en dat het diertje wel op zijn tenen kan staan en geen doorgezakte voorbenen heeft. Het gewicht is zeer bepalend. Men geeft aan dat een gewicht van 2,75 kg tot 2.9 kg het meest aantal punten krijgt. Het is zo dat de zwaarste dieren vaak het beste uit de bus komen. Selecteer hierop. Oude fokrammen in mijn stal wegen snel 3,2 kg tot 3,3 kg. De pelzen weten we allemaal dat dit een struikelblok vormt. Kortere pelzen laten een goede grondkleur zien en des te langer de pels des te minder wordt de grondkleur. Maar reeds in het verleden is bewezen dat diertjes met een fraaie pelslengte ook een fraaie grondkleur kunnen laten zien. Vaak laat een lange pels het afweten door weinig onderwol. Juist die onderwol draagt je kleur. Zorg dat je goede grip op die pels krijgt. Een, voor mij, hot item zijn de kop en de oren. De koppen van de Klein Chinchilla’s moeten krachtig ontwikkeld zijn. Brede koppen voor de rammen maar ook zeer zeker moeten de voedsters een goed ontwikkelde kop hebben. Veel te vaak zien we nog van die muizenkopjes, welk in mijn ogen sterk te veroordelen is. Met de oren laten de Klein Chinchilla’s het in mijn ogen te veel afweten, het moeten vlezige oren zijn en goed afgerond aan de top. Met namen dit laatste is een nadeel bij dit ras, de oortoppen zijn veel te vaak iets gevouwen en niet mooi afgerond. Als we hierop met z’n allen eens gaan letten dan wordt het misschien beter. Over de kleur kunnen we lang en breed discussiëren maar een leidraad voor mij is de kleur aan de borst en op de voorbenen. Zorg dat hier voldoende zware ticking zit en dat het mooi donker gekleurd is. Vaak is hier de kleur wat aan de lichte kant, welk weer resulteert in een iets lichtere dekkleur. Last but not least wil ik aan dit artikel verbinden dat we er samen en met behulp van onze Speciaalclub er wel uit zullen komen en ondanks dit alles er toch nog Klein Chinchilla’s zijn die de hoofd-ere-tafel halen maar door enkele eerder genoemde foutjes de eindstrijd niet overleven. Wij als fokkers van de Klein Chinchilla’s hebben een moeilijk maar een O Zo Mooi en Lief Ras in onze hokken zitten. Met vele sportgroeten en tot ziens op onze fokkersdag, Eric Maas Fokker/Keurmeester |